terug naar ons programma
Veiligheid, criminaliteit en agressie
De misdaadcijfers zijn al lang geen juiste weergave meer van de ernst van de criminaliteit. Van heel wat feiten wordt nog slechts een verkort proces verbaal opgesteld waarmee nadien niets meer wordt aangevangen. De feiten worden zelfs niet meegeteld in de statistieken. Dit alles om de werkdruk van de parketten te verlichten en om de statistieken op te smukken. Het is evident dat dit niet de goede manier van werken is. Als men niet over juiste cijfers beschikt, is het zeer moeilijk of zelfs onmogelijk concrete doelstellingen en gepaste antwoorden te formuleren.
Wat cijfers niet vertellen is dat achter misdaad soms menselijke drama’s schuilgaan. Of het nu gaat om een handtassendiefstal of een aanranding met geweld of een ramkraak, de gevolgen voor de slachtoffers zijn niet te overzien. De dame van wie de handtas werd gestolen, durft de straat alleen niet meer op; de winkelier bij wie een overval of een ramkraak is gebeurd, lijdt een zeer groot financieel verlies; staat elke ochtend angstig op bij de idee of “men” niet alweer heeft toegeslagen. Misdaad is dus niet aanvaardbaar en moet dus met alle mogelijke middelen bestreden worden.
Misdaadbestrijding is natuurlijk geen zuiver lokale bevoegdheid. Nationale politiek zit in deze materie zeer sterk verweven met de lokale invulling ervan. Het maakt de aanpak ervan niet gemakkelijker. Natuurlijk kan de lokale overheid wel plaatselijke klemtonen leggen en initiatieven opstarten.
Het is duidelijk dat de politiek die tot nu toe gevoerd werd, er niet in slaagt de criminaliteit in belangrijke mate terug te dringen. Nochtans is dit meer dan nodig. Tegen beter weten in blijven de klassieke partijen het probleem onder de mat schuiven; destijds sprak Johan Vande Lanotte (huidig SP.a voorzitter) over een gevoel van onveiligheid. Elkeen die slachtoffer is geworden van criminaliteit, weet dat het veel meer is dan alleen maar een gevoel. De struisvogelpolitiek moet stopgezet. Bestrijding van criminaliteit moet een hoofdprioriteit zijn.
Het is evident dat veiligheid begint bij de burger zelf. Verantwoordelijkheidszin, eerbied en respect voor de andere en solidariteit begint bij elk van ons. Onze gezinnen, het onderwijs, sociale organisaties, jeugdbewegingen moeten die waarden uitdragen. Ook de overheid moet dit zeer uitdrukkelijk doen en deze zelfs afdwingen. In die zin is het reglement op de gemeentelijke administratieve sancties een stap in de goede richting. Nu zal het er echter op aankomen dat dit reglement geen dode letter mag blijven maar blijvend zal moeten toegepast worden.
Daarnaast is echter de positie van de wijkagent van een enorm groot belang. Als vertrouwenspersoon bij uitstek zou hij bijna elke burger van zijn wijk moeten kennen en zeer vlot aanspreekbaar moeten zijn. Op deze manier moet hij in staat kunnen worden gesteld snel verdachte ontwikkelingen of feiten te zien en te signaleren, daarin eventueel ondersteund door de stadswachten.
Camerabewaking en het opzetten van BIN’s (Buurt informatienetwerken) kunnen ook een bijdrage leveren bij de bestrijding van criminaliteit. Wij hebben kunnen vaststellen dat bij de identificatie en het oppakken van de bommenleggers in Londen deze camera’s van onschatbare waarde zijn geweest. Mede onder druk van het Vlaams Belang komen nu ook in onze stad camera’s. Deze camera’s kunnen natuurlijk niet alles oplossen en zijn slechts een klein radertje in de hele organisatie rond criminaliteit. Uiteraard moet onze politie sterk aanwezig zijn in het straatbeeld. Ook in de weekends en ’s nachts moeten er voldoende patrouilles voorhanden zijn. De politie mag het veld niet ruimen voor de criminelen. In onze stad beschikken wij over een politiekorps van gemotiveerde mensen die hun taak naar behoren willen uitvoeren. Ze moeten er de nodige middelen voor krijgen.
Speelpleintjes, buurtsport, jeugdclubs, het verfraaien van de buurten,... Het mag er allemaal zijn. Het is echter een illusie te denken dat alleen deze investeringen de criminaliteit uit onze stad zal houden of zal doen verminderen. Een repressieve aanpak is en blijft noodzakelijk. Daarom moet er een goede samenwerking zijn tussen politie en justitie. Ook justitie moet meer middelen krijgen om haar taak naar behoren te kunnen uitvoeren. Dit is natuurlijk geen gemeentelijke bevoegdheid maar politie en justitie kunnen niet van elkaar los gezien worden. Het vooruitzicht op arrestatie, snelle veroordeling en uiteraard een effectieve, niet samendrukbare straf moet mogelijke misdadigers op andere ideeën brengen. Ook de effectieve toepassing van de gemeentelijke administratieve sancties moet er toe leiden dat niet aangepast gedrag bestraft wordt en deze bestraffing zal er toe leiden dat “kattenkwaad “ of “wangedrag” op termijn niet evolueert naar crimineel gedrag.
Het antwoord van het Vlaams Belang op criminaliteit is de effectieve toepassing van het “nultolerantie” principe.
Iedereen kent de theorie van “The Broken Window”. Als in een leegstaand gebouw één raam aan diggelen wordt geslagen, zal spoedig erop een ander raam ook sneuvelen. Dit principe kan men doortrekken naar criminaliteitsgedrag. Als ordeverstorend gedrag niet snel gecorrigeerd wordt, voelen de aanstokers ervan zich onaantastbaar. Het gedrag zal dan ook snel afglijden naar criminaliteit.
Leegstand, spijbelen, verkoop van drugs, sluikstorten, vandalisme,… moeten dus van bij het begin aangepakt worden. Zo toont men zeer duidelijk dat de overheid zich niet terugtrekt maar integendeel actief optreedt om de buurt, de stad veilig te maken en te houden en zullen ordeverstoorders zich terugtrekken.
Politie moet dus duidelijk aanwezig zijn in het stadsbeeld en moet zich zoveel mogelijk alleen met het politionele werk kunnen bezighouden. Patrouilleren met de honden is hierbij nuttig. Of het doorgaan met de paardenpatrouilles in de stad hierbij nuttig is, is zeer de vraag. Voor ons mag deze gerust geschrapt worden.
Wat de huisvesting van onze lokale politie betreft, is dit dossier sinds jaren geblokkeerd door de halsstarrigheid en de koppigheid van de traditionele partijen. Hoewel een aantal mensen binnen de meerderheid (samen met ons) zeer duidelijke vragen hebben hieromtrent, durven zij de strategie van het college van Burgemeester en schepenen hierin niet in vraag stellen. Nochtans werden reeds tal van beslissingen door de Minister vernietigd. Dit wijst er toch op dat er in dat dossier geknoeid werd.
Wij pleiten ervoor dat de politie op een strategisch goed gelegen plaats zou kunnen beschikken over een voldoend groot politiegebouw, dat aangepast is aan haar specifieke noden. Bij de opmaak van de plannen moet de Federale politie, dienst huisvesting, van zeer nabij betrokken worden omdat deze grote ervaring heeft met de bouw van politiekazernes. Het is zonneklaar dat in de onmiddellijke omgeving van het nieuw te bouwen politiekantoor een ruime parking voorhanden moet zijn en dat er mogelijkheid moet zijn om eventueel later nog uit te breiden, zo dit ooit noodzakelijk zou blijken.
Onze concrete voorstellen:
- Een volledig ingevuld politiekader.
- Het probleem van de politiehuisvesting moet dringend aangepakt worden. Er moet een nieuwe kazerne komen op een strategisch goede plaats. De kostprijs van dit initiatief mag zeker niet het enige element zijn in een juiste keuze.
- Administratieve taken enkel uit te voeren door burgerpersoneel.
- Daardoor meer politie op straat.
- Zichtbare aanwezigheid op plaatsen waar veel mensen samen komen: marktgebeuren, kermissen, braderie, concerten, in het weekend op de grote markt.
- Meer patrouilles in risicobuurten, bij nacht en in het weekend.
- Harde aanpak van alle vormen van crimineel gedrag: van nultolerantie of zerotolerantie mag hier niet worden afgeweken.
- Hondenbrigade meer op straat.
- Prioriteiten verleggen van verkeersboetes en beperkte snelheidsovertredingen naar echte snelheidsover- tredingen op gevaarlijke plaatsen en niet daar waar de pakkans groot is.
- Strengere aanpak van criminele en illegale vreemdelingen, die een supplementaire belasting voor onze maatschappij betekenen.
- Strenger optreden tegen allerhande vormen van vandalisme, zoals bvb. graffiti, sluikstorten, enz.
- Een stedelijk drugpreventieplan gekoppeld aan effectieve repressie.
- Ernstig nemen van geluidsoverlast.
- Subsidiëring van de plaatsing van alarmsystemen.
- Goede omkadering van de wijkagent met een actieve invulling van deze functie.
